Poznaj OŚMIU WROGÓW DŁUGOWIECZNOŚCI

2026-02-11 12:20:47
Świadomość w wyborze jedzenia, doświadczenie daje nam możność i umiejętność wyciągania wniosków. Warto zaznaczyć, że każdy z nas ma inną przeszłość leczenia, czy chorób, w związku z tym ważne, abyśmy mieli świadomość podejmowania decyzji żywieniowych i oczekiwania optymalnych efektów. 

Poznaj OŚMIU WROGÓW DŁUGOWIECZNOŚCI odpowiedzialnych za procesy starzenia się organizmu na poziomie komórkowym i molekularnym:

  1. Glikacja
  2. Stres oksydacyjny 
  3. Dysfunkcja mitochondriów
  4. Zapalenia
  5. Insulinooporność
  6. Zaburzenia funkcji błon 
  7. Metylacja DNA
  8. Autofagia – zaburzenia.
Wrogowie ci są straszni i naprawdę potężni, ale wszystkie badania dowodzą, że praktycznie każdego z nich jesteśmy w stanie pokonać odpowiednią dietą!

Im lepiej ich poznasz, tym większa będzie Twoja motywacja do tego, żeby prowadzić zdrowy tryb życia. Kiedy zdasz sobie sprawę z konsekwencji złych nawyków, być może zmobilizujesz się do aktywnego dbania o swoje zdrowie fizyczne i psychiczne oraz zapewnisz sobie piękną drogę ku długowieczności.

Na pierwszy ogień idzie glikacja i AGEs – czytajcie i unikajcie fruktozy! 

#1 Glikacja

Glikacja to proces chemiczny, w którym cukry takie jak glukoza lub fruktoza łączą się niespecyficznie z białkami lub innymi dużymi cząsteczkami np. lipidami czy DNA bez działania enzymów. Ten proces prowadzi do powstawania końcowych produktów zaawansowanej glikacji, czyli AGEs (ang. Advanced Glycation End-products). 

Glikacja i AGEs mają kluczowe znaczenie w procesie starzenia się i rozwoju różnych stanów patologicznych i chorób związanych z wiekiem, w tym cukrzycy, chorób sercowo-naczyniowych i neurodegeneracyjnych.

Co powoduje glikację białek i produkcję AGEs?

Długotrwałe utrzymywanie się podwyższonego poziomu glukozy we krwi, jakie występuje w cukrzycy.
Spożywanie dużej ilości produktów bogatych w cukry proste oraz żywności, która w procesie przygotowania uległa reakcji Maillarda (np. pieczenie, smażenie, grillowanie).
Palenie tytoniu.
Glikacja zakłóca normalne funkcjonowanie białek poprzez zmianę ich struktury, co prowadzi do uszkodzenia tkanek i narządów. Wyzwala reakcje zapalne w organizmie przez aktywowanie wewnątrzkomórkowych szlaków sygnałowych – w wyniku łączenia się AGEs z występującym na powierzchni komórek receptorami RAGE może dojść do produkcji cytokin prozapalnych, czynników wzrostu i innych mediatorów zapalenia, co prowadzi do rozwoju stanów zapalnych w różnych tkankach i narządach.

Końcowe produkty zaawansowanej glikacji AGEs mogą wiązać się z różnymi białkami, w tym z kolagenem i elastyną, które są istotnymi składnikami skóry, powodując ich uszkodzenie. To z kolei prowadzi do zmniejszenia elastyczności i sprężystości skóry, co jest charakterystycznym objawem starzenia się organizmu.

Zwiększone stężenie AGEs i przewlekły stan zapalny są powiązane z rozwojem wielu chorób przewlekłych takich jak cukrzyca, choroby serca, choroby nerek, a także choroby Alzheimera

Glikacja białek błon komórkowych tworzących kanały dla elektrolitów prowadzi też do zaburzeń elektrolitowych. Tsunami glukozowe – tak można określić nagły wzrost poziomu glukozy we krwi, na przykład po spożyciu dużej ilości produktów wysokocukrowych – zalewa mitochondria i blokuje ich funkcje. Fruktoza robi to poprzez blokowanie trzech enzymów mitochondrialnych i w ten sposób zmienia metabolizm komórek, prowadząc do zaburzeń wytwarzania energii, a brak energii oznacza śmierć komórek. 

Fruktoza przyczynia się też do niealkoholowego stłuszczenia wątroby, co zwiększa insulinooporność. Poprzez tsunami glukozowe, która zalewa komórkę, zostaje włączony mechanizm oddychania beztlenowego i niepotrzebne są wtedy mitochondria, które notabene i tak są już zniszczone. To odwraca wektor życia komórek: po pierwsze, produkuj energię, po drugie, rośnij i dojrzewaj.  W sytuacji metabolizmu beztlenowego zostaje włączony mechanizm przetrwania biologicznego, który polega na namnażaniu się komórek, aby przetrwać czas stresu (braku tlenu). 

Taka sytuacja dotyczy głównie komórek nabłonkowych (endodermy), czyli nabłonka przewodu pokarmowego, ale też tkanki gruczołowej (piersi, prostata, trzustka), 

stąd też najwięcej zachorowań na nowotwory dotyczy piersi, prostaty i jelita grubego.

Zarządzanie poziomem cukru we krwi, zdrowa dieta ograniczająca spożycie wysoko przetworzonej żywności i cukrów prostych, unikanie palenia tytoniu oraz utrzymanie aktywnego trybu życia pomagają zmniejszyć ryzyko negatywnych skutków glikacji białek i produkcji AGEs.

#2 Stres oksydacyjny

Stres oksydacyjny to stan, w którym dochodzi do zaburzenia równowagi między produkcją wolnych rodników (reaktywnych form tlenu) a zdolnością organizmu do ich neutralizacji za pomocą przeciwutleniaczy. Wolne rodniki to cząsteczki zawierające tlen, które mają jeden lub więcej nieparzystych elektronów, co czyni je bardzo reaktywnymi. Mogą one uszkadzać komórki, białka oraz DNA, co przyczynia się do szybszego starzenia się organizmu oraz rozwijania się wielu chorób takich jak choroby serca, cukrzyca i nowotwory.

W zdrowym organizmie przeciwutleniacze neutralizują wolne rodniki, zanim zdążą one wyrządzić szkody. Jednak kiedy produkcja wolnych rodników przewyższa zdolności obronne organizmu, dochodzi do stresu oksydacyjnego. Stres oksydacyjny może być spowodowany przez wiele czynników, w tym zanieczyszczenie środowiska, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, niezdrową dietę, promieniowanie UV oraz infekcje.

Zarządzanie stresem oksydacyjnym wymaga zmiany stylu życia, bo konieczna jest regularna aktywność fizyczna, umiejętność radzenia sobie z trudnymi emocjami i napięciem, rezygnacja z używania szkodliwych substancji i – najważniejsze – zdrowa dieta bogata w przeciwutleniacze. 

Antyoksydanty w diecie

Witamina C – silny przeciwutleniacz obecny w owocach cytrusowych, jagodach, papryce, brokułach i szpinaku.

Witamina E: występuje w orzechach, nasionach, olejach roślinnych (np. oleju słonecznikowym, oleju sojowym), szpinaku i awokado.

Beta-karoten – prekursor witaminy A i działa jako przeciwutleniacz, jest obecny w pomarańczowych i czerwonych warzywach i owocach, takich jak marchew, dynia, bataty, pomidory i papryka czerwona.

Flawonoidy – występujące w zielonej herbacie, czerwonym winie i czekoladzie; wiele flawonoidów, takich jak kwercetyna, katechiny i flawonole, wykazuje silne właściwości przeciwutleniające.

Resweratrol – polifenol obecny w czerwonym winie, orzechach, jagodach i winogronach

Luteina i zeaksantyna – karotenoidy obecne głównie w zielonych warzywach liściastych takich jak szpinak, jarmuż i kapusta.


#3 Dysfunkcja mitochondriów

Mitochondria to organella komórkowe, które są nazywane “elektrowniami komórkowymi”, ponieważ pełnią kluczową rolę w produkcji energii w postaci adenozynotrifosforanu (ATP) poprzez procesy związane z oddychaniem komórkowym. Ich prawidłowe działanie jest niezbędne dla zdrowia i życia komórek.

Dysfunkcja mitochondriów, czyli zaburzenia w funkcjonowaniu elektrowni komórkowych, może być spowodowana przez różnorodne czynniki zarówno genetyczne, jak i nabyte.

Czynniki genetyczne:
- wiele chorób mitochondrialnych jest spowodowanych przez mutacje w DNA mitochondrialnym (mtDNA) lub w DNA jądrowym kodującym białka mitochondrialne; mutacje te mogą prowadzić do nieprawidłowego działania łańcucha transportu elektronów i zaburzeń w produkcji ATP
- niektóre zaburzenia mitochondrialne są dziedziczone w sposób matczyny, ponieważ mitochondria są przekazywane przez komórkę jajową

Czynniki środowiskowe i styl życia:
- ekspozycja na chemikalia środowiskowe, metale ciężkie takie jak ołów i rtęć oraz niektóre leki
- stres oksydacyjny – nadmiar wolnych rodników niszczy mtDNA, białka mitochondrialne oraz błony wewnętrzne mitochondriów, prowadząc do ich dysfunkcji
- niedobór składników odżywczych takich jak koenzym Q10, witaminy z grupy B, żelazo, magnez i karnityna, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mitochondriów

Choroby i stany patologiczne:
- zaburzenia takie jak choroba Alzheimera, choroba Parkinsona i stwardnienie zanikowe boczne (ALS) są związane z dysfunkcją mitochondrialną
- nieprawidłowe funkcjonowanie mitochondriów może przyczyniać się do insulinooporności i zaburzeń metabolizmu.
- dysfunkcja mitochondriów może przyczyniać się do rozwoju nadciśnienia, miażdżycy i innych chorób serca
-przewlekłe stany zapalne mogą uszkadzać mitochondria i zakłócać ich funkcjonowanie.

Dysfunkcja mitochondriów ma złożone i wieloczynnikowe podłoże, a jej skutki są zróżnicowane i wpływają na prawie każdy aspekt fizjologii tak komórki, jak organizmu.

Starzenie się jest naturalnym procesem, który wiąże się z postępującą dysfunkcją mitochondrialną w wyniku akumulacji uszkodzeń mtDNA, zmniejszenia efektywności łańcucha transportu elektronów i wzrostu produkcji wolnych rodników.

Zarządzanie czynnikami ryzyka takimi jak dieta, ekspozycja na toksyny i styl życia ma ogromny wpływ na funkcjonowanie mitochondriów i ogólne zdrowie.

#4 Zapalenia

Zapalenie to reakcja obronna organizmu na szkodliwe czynniki takie jak infekcje, uszkodzenia tkankowe, toksyny czy obecność ciał obcych. Jest to podstawowy mechanizm immunologiczny, który ma na celu izolację i neutralizację zagrożenia, a także naprawę uszkodzonych tkanek. W zależności od przyczyny, czasu trwania oraz mechanizmów odpowiedzi immunologicznej zapalenie może mieć charakter ostry lub przewlekły.

Ostra reakcja zapalna jest zazwyczaj szybką odpowiedzią na uszkodzenie tkanki i ma na celu jej ochronę przed dalszym uszkodzeniem. Charakteryzuje się pięcioma głównymi objawami:

- rumień (zaczerwienienie), wynikający z rozszerzenia naczyń krwionośnych i zwiększonego przepływu krwi do miejsca zapalenia,
- obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu w tkankach,
- ból, który jest efektem podrażnienia zakończeń nerwowych i zwiększonego ciśnienia tkankowego,
- podwyższona temperatura – lokalne zwiększenie temperatury wynikające z rozszerzenia naczyń i zwiększonego przepływu krwi,
- potencjalna utrata funkcji uszkodzonej tkanki lub organu.

Przewlekłe zapalenie jest reakcją długotrwałą, która może trwać przez tygodnie, miesiące, a nawet lata. Często wynika z nierozwiązanych stanów ostrych zapalnych, przewlekłych zakażeń, długotrwałej ekspozycji na szkodliwe substancje (np. zanieczyszczenia, dym tytoniowy) lub jako reakcja autoimmunologiczna, kiedy to układ odpornościowy atakuje własne komórki i tkanki organizmu.

Podczas gdy ostra reakcja zapalna jest zazwyczaj korzystna i prowadzi do gojenia, to przewlekłe zapalenie może mieć dla zdrowia negatywne skutki. Przewlekłe zapalenie jest uznawane za czynnik ryzyka wielu chorób, w tym chorób sercowo-naczyniowych (miażdżyca i wysokie ciśnienie krwi), metabolicznych (cukrzyca typu 2 i otyłość), neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera), autoimmunologicznych (reumatoidalne zapalenie stawów i toczeń) i niektórych nowotworów.

Postępowanie w przypadku zapalenia zależy od jego przyczyny i może obejmować podanie leków przeciwzapalnych takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz leczenie przyczynowe, czyli np. podanie antybiotyków na infekcje bakteryjne.

Zmiana stylu życia, regularna aktywność fizyczna i umiejętność radzenia sobie ze stresem, a także unikanie czynników wywołujących zapalenie (ekspozycja na toksyny, nadmierne spożycie alkoholu, palenie papierosów) oraz wczesne rozpoznanie i leczenie stanów zapalnych to najistotniejsze obok odpowiedniej diety elementy pozwalające zapobiec przejściu ostrego zapalenia “naprawczego” w formę przewlekłą – degeneracyjną.

Dieta przeciwzapalna zawiera pokarmy, które pomagają w redukcji stanu zapalnego w organizmie, i wyklucza te, które mogą go zaostrzać. Jest bogata w przeciwutleniacze, zdrowe tłuszcze, witaminy i minerały, bo zawiera:

- warzywa o intensywnych kolorach takie jak pomidory, szpinak, jarmuż, brokuły, i słodkie ziemniaki, które są bogate w witaminy, minerały i fitoskładniki o właściwościach przeciwzapalnych, 
- orzechy włoskie, migdały, siemię lniane i nasiona chia, które dostarczają zdrowych tłuszczów omega-3 o działaniu przeciwzapalnym
- zdrowe tłuszcze – tłoczone na zimno oleje z lnu lub konopi są bogate w kwasy tłuszczowe omega-3, które mogą zmniejszać stan zapalny
- oliwę z oliwek extra virgin, która jest bogata w oleokantal, składnik o działaniu przeciwzapalnym,
- kasze, ryż brązowy, quinoa i inne całe ziarna bogate w błonnik pomocny w regulacji poziomu cukru we krwi i zmniejszeniu stanu zapalnego,
- białko o niskiej zawartości tłuszczu, najlepiej roślinne pochodzące z białej fasoli, soczewicy i innych strączkowych, które dostarczają białka bez dodatkowych tłuszczów nasyconych, 
- przyprawy i zioła takie jak kurkuma i imbir znane ze swoich silnych właściwości przeciwzapalnych.

W diecie przeciwzapalnej należy unikać lub ograniczać jedzenie pokarmów przetworzonych i wysoko przetworzonych, bogatych w cukry proste i tłuszcze trans, alkoholu i napojów słodzonych cukrem, produktów zawierające rafinowane węglowodany (pieczywo i makarony). Niewskazane jest czerwone mięso i przetworzone produkty mięsne

Dieta przeciwzapalna nie tylko pozwala na zmniejszenie stanu zapalnego w organizmie, ale także pomaga wyrobić zdrowe nawyki żywieniowe, które w dłuższej perspektywie wspierają profilaktykę przewlekłych i poprawiają ogólne samopoczucie.

#5 Insulinooporność

Stan, w którym komórki organizmu stają się mniej wrażliwe na działanie insuliny.

Insulina to hormon produkowany przez trzustkę, którego główną funkcją jest regulowanie poziomu glukozy we krwi. Pod wpływem działania insuliny glukoza jest transportowana do wnętrza komórek, co powoduje obniżenie poziomu glukozy we krwi. Oprócz tego jest to hormon, który uczestniczy w hamowaniu lipolizy środkomórkowej (procesu rozkładu trójglicerydów), hamowaniu glikogenolizy (procesu rozpadu glikogenu do glukozy), przenikaniu kwasów tłuszczowych i glukozy do mięśni, gromadzeniu zapasów glikogenu i zwiększaniu syntezy białek.

Kiedy komórki stają się insulinooporne, trzustka musi produkować więcej insuliny, aby utrzymać normalny poziom cukru we krwi. Może to prowadzić do wyczerpania komórek trzustki i ostatecznie do rozwoju cukrzycy typu 2 oraz innych problemów zdrowotnych.

Jedną z głównych przyczyn insulinooporności jest niezdrowy styl życia prowadzący do nadwagi i otyłości, a więc brak regularnej aktywności fizycznej, źle dobrana dieta, częste spożywanie produktów bogatych w cukier i nasycone kwasy tłuszczowe. Wśród innych przyczyn insulinooporności wymienia się: przyjmowanie niektórych leków (np. o działaniu przeciwpsychotycznym), wybrane choroby endokrynologiczne (np. zespół Cushinga, akromegalia) i uwarunkowania genetyczne.

Objawy insulinooporności obejmują gromadzenie tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha, wzmożony apetyt na słodycze, senność w ciągu dnia, problemy z koncentracją oraz przewlekłe zmęczenie. Ponieważ nie są one zbyt charakterystyczne, należy przeprowadzić badanie laboratoryjne krwi, które polega na oznaczeniu insuliny i glukozy na czczo. Na podstawie uzyskanych wyników oblicza się wskaźnik HOMA-IR. Jego wartość nie powinna być większa niż 1.

W diagnostyce wykorzystuje się również doustny test obciążenia glukozą (ang. Oral Glucose Tolerance Test, OGTT). Jest to badanie polegające na oznaczeniu stężenia glukozy i insuliny na czczo oraz w 1 i 2 godziny po podaniu 75 g glukozy. Obniżoną wrażliwość tkanek na insulinę stwierdza się, gdy wysokie stężenie insuliny nie powoduje odpowiedniego zmniejszenia stężenia glukozy.

Skutki insulinooporności:

- Stan przedcukrzycowy spowodowany insulinoopornością może prowadzić do rozwoju pełnoobjawowej cukrzycy typu 2, jeśli poziom cukru we krwi pozostaje niekontrolowany.
- Zwiększone ryzyko chorób serca i układu krążenia.
- Otyłość brzuszna – nadmierna ilość tłuszczu w okolicy brzucha jest zarówno przyczyną, jak i skutkiem insulinooporności.
- Insulinooporność jest powiązana z zespołem policystycznych jajników PCOS, co może wpływać na płodność.

Zmiana stylu życia jest kluczowa w radzeniu sobie z insulinoopornością, dlatego zaleca się:

- wprowadzenie zbilansowanej diety bogatej w błonnik, zdrowe tłuszcze i białka,
- regularne ćwiczenia fizyczne, które poprawiają wrażliwość komórek na insulinę,
- redukcja / utrzymanie odpowiedniej wagi ciała,
- zapewnienie odpowiedniej ilości snu i zarządzanie stresem

#6 Zaburzenia funkcji błon komórkowych

Zaburzenie funkcji błon komórkowych stopniowo prowadzi do niszczenia struktur komórki i jej śmierci. Niestabilność błon może być spowodowana przez wiele czynników, które zakłócają ich strukturę i funkcje. 

Błony komórkowe składają się głównie z lipidów, w tym fosfolipidów, białek i

węglowodanów, tworząc strukturę zwaną dwuwarstwą lipidową. Ich główną funkcją jest ochrona komórki, regulacja transportu substancji do i z komórki oraz przekazywanie sygnałów.

Główna przyczyna niestabilności błon komórkowych to oksydacyjne uszkodzenie lipidów – peroksydacja lipidów. Reaktywne formy tlenu (ROS) mogą atakować nienasycone wiązania tłuszczowe w lipidach błonowych, prowadząc do ich peroksydacji. Proces ten nie tylko uszkadza strukturę lipidów, ale również zmienia ich właściwości, co może prowadzić do zwiększonej przepuszczalności i uszkodzenia błony.

Skład lipidów błonowych może zmieniać się w odpowiedzi na czynniki środowiskowe, dietę, stres metaboliczny i wiele innych. Zbyt duża ilość cholesterolu lub innych lipidów może zaburzyć płynność błony, co wpływa na jej funkcjonowanie.

Białka błonowe są odpowiedzialne za transport substancji i przekazywanie sygnałów. Uszkodzenie tych białek przez stres oksydacyjny, glikację, czyli nieregularne przyłączanie cukrów do białek zaburza ich prawidłowe działanie.

Wapń odgrywa główną rolę w utrzymaniu struktury błon komórkowych i sygnalizacji międzykomórkowej, dlatego niedobory wapnia mogą prowadzić do destabilizacji błon.

Detergenty, rozpuszczalniki, metale ciężkie i inne substancje toksyczne mogą zakłócać integralność błon komórkowych poprzez ekstrakcję lipidów lub denaturację białek.

Niektóre stany chorobowe takie jak cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe i otyłość mogą przyczyniać się do zaburzeń w składzie i funkcji błon komórkowych.

Zrozumienie przyczyn niestabilności błon komórkowych jest kluczowe dla opracowywania strategii terapeutycznych mających na celu ochronę i regenerację błon w różnych stanach chorobowych. Oto co może pomóc w ich stabilizacji?

- Zdrowa dieta bogata w antyoksydanty, czyli witaminy C i E, beta-karoten, selen oraz inne fitoskładniki znajdujące się w owocach, warzywach, orzechach i nasionach.
- Kwasy tłuszczowe omega-3 poprawiają płynność błon komórkowych.
- Ograniczenie ekspozycji na toksyczne substancje takie jak metale ciężkie, rozpuszczalniki organiczne i inne zanieczyszczenia.
- Regularne ćwiczenia mogą poprawić ogólny stan zdrowia i funkcjonowanie komórek poprzez zwiększenie przepływu krwi i lepsze dostarczanie do nich składników odżywczych i antyoksydantów.
- Ograniczenie stresu, który zwiększa produkcję wolnych rodników i wpływa na stabilność błon komórkowych; techniki redukcji stresu takie jak medytacja, joga czy głębokie oddychanie mogą pomóc w ochronie komórek.
- Ograniczenie spożycia cukru i produktów wysoko przetworzonych.
- Suplementacja w przypadku niedoboru witamin i minerałów – suplementy zawierające witaminę E, C, selen i koenzym Q10 wspierają ochronę błon komórkowych przed uszkodzeniem oksydacyjnym. 
- Dobrej jakości sen sprzyja utrzymaniu równowagi oksydacyjnej w organizmie, zaś niedobór snu może prowadzić do zwiększenia stresu oksydacyjnego i uszkodzenia komórek.

Błony komórkowe są uszkadzane przez:

- wolne rodniki
- metabolity detoksykacji fruktozy – którą tak jak alkoholem zajmuje się jedynie wątroba (zdaniem dr. Oleszczuka to dobra analogia, bo toksyna jest podobna)
- glikację – niszczenie białek wchodzących w skład błon (białkowo-lipidowe) komórkowych, ale też retikulum endoplazmatycznego, gdzie rybosomy “drukują” białka. 

#7 Metylacja DNA

W ujęciu czysto chemicznym metylacja to proces, który polega na przeniesieniu tak zwanej grupy metylowej (-CH3) między dwoma molekułami, z których jedna jest tak zwanym donorem (dawcą) grupy metylowej, a druga – akceptorem (biorcą).
Na poziomie biologicznym chodzi o to, że w odpowiedzi na różne czynniki zewnętrzne nasze DNA podlega zmianom, które mają za zadanie optymalne dostosowanie funkcjonowania organizmu do nowych warunków. Metylacja sprawia, że “mapa rozwoju organizmu” nabiera dynamicznego charakteru i nie jest ustalona raz na zawsze.

Prawidłowy przebieg tego procesu odgrywa decydującą rolę dla sprawnego funkcjonowania naszych komórek i narządów rozumianych jako zbiorowości tych komórek, ponieważ decyduje on o ekspresji oraz aktywności poszczególnych genów. Jeżeli szlaki metylacyjne nie funkcjonują prawidłowo, u pacjentów pojawiają się poważne zaburzenia na poziomie działania poszczególnych enzymów. Zakłóca to pracę układu nerwowego, powoduje zaburzenia odporności czy też rozwój chorób nowotworowych uwarunkowanych genetycznie lub stanowiących efekt przypadkowych mutacji.

Metylacja jest procesem naturalnym, który zachodzi w każdej komórce organizmu i jest regulowany przez różnorodne czynniki wewnętrzne i zewnętrzne. Wrodzone różnice w sekwencjach DNA mogą wpływać na wzorce metylacji w różnych organizmach i między różnymi osobnikami tego samego gatunku.

Wzorce metylacji DNA mogą zmieniać się z wiekiem, co jest jednym z mechanizmów związanych ze starzeniem się organizmu.

Niezróżnicowana, niezdrowa dieta, ekspozycja na toksyny, w tym picie alkoholu i palenie tytoniu, brak aktywności fizycznej i stres wpływają na procesy metylacji w organizmie, a defekty w obrębie procesów metylacji destabilizują całe nasze DNA, czyli hamują prawidłowy rozwój i przyczyniają się do powstawania wielu różnych chorób, w tym nowotworów, chorób neurodegeneracyjnych, zaburzeń metabolicznych i chorób autoimmunologicznych.

Metylacja skutkuje uciszeniem ekspresji genów, co oznacza, że geny z metylowanymi obszarami promotorowymi są zwykle nieaktywne, a to wpływa na prawidłowy rozwój i funkcjonowania komórek.

Prawidłowe wzorce metylacji są niezbędne dla rozwoju embrionalnego i różnicowania komórek w dorosłych organizmach

Dieta bogata w składniki wspomagające metylację takie jak foliany i witaminy z grupy B wspiera prawidłowe wzorce metylacji i pomaga w utrzymaniu zdrowia na poziomie komórkowym.

#8 Autofagia

„Autofagia” dosłownie oznacza samozjadanie. Jest to wewnątrzkomórkowy proces, podczas którego trawieniu ulegają niefunkcjonalne białka, patogeny i uszkodzone lub zbędne organella komórkowe. Autofagia zachodzi w komórkach w celu utrzymania optymalnej homeostazy, a także dla utrzymania danej komórki przy życiu w trudnych warunkach. 

Jest to mechanizm obronny, który pozwala komórkom przetrwać w trudnych warunkach takich jak niedobór składników odżywczych, stres oksydacyjny i infekcje. Autofagia odgrywa istotną rolę w ochronie przed chorobami neurodegeneracyjnymi, nowotworami, infekcjami oraz w procesie starzenia.

Wyróżniamy autofagię selektywną (specyficzną) i nieselektywną (niespecyficzną). 

Autofagia selektywna zachodzi wtedy, gdy trawione są ściśle sprecyzowane elementy komórki np. mitochondria, rybosomy, agregaty białek, wirusy czy bakterie. 

Kiedy trawiona jest część cytoplazmy, zachodzi autofagia nieselektywna.

Proces autofagii określany jest mianem dychotomicznego. Oznacza to, że zarówno upośledzenie czy zahamowanie, jak i przesadna aktywacja prowadzą do powstania procesu patologicznego, którego efekty nie są korzystne dla organizmu. 

Nadmiernie zintensyfikowany proces samozjadania powstały podczas głodzenia, niedotlenienia organizmu czy infekcji bakteryjnych może skutkować degradacją komórki i następuje wtedy tzw. autofagiczna śmierć komórki.

Czynniki, które mogą zaburzać proces autofagii:

- dieta bogata w cukry i tłuszcze – nadmierna konsumpcja prostych węglowodanów i tłuszczów może prowadzić do insulinooporności, otyłości i innych stanów metabolicznych, które hamują proces autofagii
- stałe dostarczanie składników odżywczych, czyli stały dostęp do pokarmu, bez okresów postu, może zmniejszać potrzebę uruchamiania procesów autofagii, ponieważ komórki nie doświadczają stresu związanego z niedoborem składników odżywczych
- brak aktywności fizycznej – regularna aktywność fizyczna stymuluje procesy autofagii, zaś siedzący tryb życia może przyczyniać się do ich hamowania
- stres oksydacyjny – chociaż umiarkowany stres oksydacyjny może aktywować autofagię jako mechanizm obronny, to przewlekły i intensywny stres oksydacyjny może ją uszkadzać i spowalniać

Zdrowy styl życia, który obejmuje zbilansowaną dietę, regularną aktywność fizyczną, ograniczenie ekspozycji na toksyny oraz zarządzanie stresem, może wspierać proces autofagii i pomagać w utrzymaniu zdrowia. Okresowy post lub diety naśladujące post również mogą aktywować autofagię. Jest to przedmiot badań naukowych jako potencjalna strategia promowania zdrowia i długowieczności.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego w Wege Umami nie ma diet redukcyjnych poniżej 1400 kcal?

Diety, które dostarczają dziennie mniej niż 1400 kcal są bardzo niskokaloryczne i mogą nie zapewnić organizmowi wystarczającej ilości składników odżywczych potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania.
Niedobory białka, zdrowych tłuszczów, witamin i minerałów mogą prowadzić do dysbiozy, spowolnienia metabolizmu, utraty masy mięśniowej zamiast tkanki tłuszczowej, spadku poziomu energii i pogorszenia samopoczucia.
W Wege Umami zależy nam na zdrowym i zrównoważonym odżywianiu, które pozwala organizmowi prawidłowo funkcjonować. Nasze diety umożliwiają skuteczną redukcję masy ciała dzięki odpowiednio zbilansowanym posiłkom. Jeśli chcesz schudnąć, polecamy dietę 1400-1600 kcal w połączeniu z aktywnością fizyczną. Jest to bezpieczny i efektywny sposób na osiągnięcie celu bez ryzyka dla zdrowia.

Kiedy dostanę moją paczkę weekendową?

Dostawy diet na soboty i niedziele realizowane są w soboty - rano znajdujesz dwie torby z jedzeniem na weekend

Ile czeka się na rozpatrzenie reklamacji?

Reklamacje rozpatrujemy w ciągu max 5 dni roboczych. Przelewy realizujemy w ciągu 10 dni od uznania reklamacji.

Ile kalorii ma EstraSos?

10 ml EstraSosu dostarcza 50 kcal, które nie są uwzględnione w kaloryczności diety.

Czy ROŚLINNA PACZKA WEGE UMAMI w Too Good To Go i FOODSI to "paczka próbna" naszych diet pudełkowych?

Nie. ROŚLINNA PACZKA WEGE UMAMI w Too Good To Go i FOODSI to sposób na ratowanie jedzenia, dlatego nie jesteśmy w stanie podać ani dokładnej kaloryczności, ani makro. Nie ważymy ani nie bilansujemy posiłków, które finalnie znajdują się w tych paczkach, a ich zawartość może się różnić między sobą w zależności od tego, co akurat ratujemy przed wyrzuceniem danego dnia. Wycena ROŚLINNEJ PACZKI WEGE UMAMI dostępnej w Too Good To Go i FOODSI
Kwota 160 zł to szacunkowa wartość rynkowa produktów przed rabatem - tak działa system TGTG i FOODSI. Klient płaci 80 zł (w tym dostawa) i otrzymuje paczkę o wartości około 160 zł.
Dla porównania - pojedyncze posiłki w ramach cateringu kosztują następująco: danie główne 41 zł, zupa 23 zł, śniadanie i kolacja po 32 zł. ROŚLINNA PACZKA zawiera minimum 5 posiłków (zwykle objętościowo większych niż w standardowych dietach) plus dodatki o wartości około 30 zł. To właśnie dlatego wartość pierwotna ROŚLINNEJ PACZKI przekracza cenę jednodniowej diety w ramach całodziennego cateringu.

Dlaczego moje posiłki czasem mają nietypowe zabarwienie?

Nasze jedzenie jest w 100% naturalne, świeże i nie ma w nim konserwantów. Ze względu na intensywne kolory niektórych składników (buraki, kurkuma, szpinak) i ich właściwości barwiące na produktach, z którymi się stykają w pudełku, mogą pojawić się delikatne przebarwienia. Jest to zjawisko całkowicie naturalne.

Kiedy najlepiej wypić zakwas z buraków?

Dr. nauk med. Tadeusz Oleszczuk poleca picie zakwasu przed obiadem. Jeśli dopiero zaczynasz wprowadzać zakwas do swojej diety, zacznij od małej ilości (łyżka stołowa) i powoli zwiększaj jego ilość, żeby dać organizmowi czas na przyzwyczajenie się.

Jakie mieszanki ziołowe są w poszczególnych dietach i jak je stosować?

Diety opracowane we współpracy z dr. nauk med. Tadeuszem Oleszczukiem (FPU, FPU BIAŁKOWA i POWER ON) zawierają następujące mieszanki ziołowe do przygotowania naparów:

Rozpocznij swoje zamówienie od:
poniedziałek, 2 marca

Masz jeszcze:
dienos
0
0
0
0
:
valandos
0
0
0
0
:
minučių
0
0
0
0
:
sekundės
0
0
0
0

Atsisiųskite programėlę

app-store app-store
Operator płatności
ⓒ Copyright Wege Umami 2026. Visos teisės saugomos
Powered by mobilnycatering.pl v3.5.1